W 1764 r. lubański pedagog Johann Heinrich Erdmann Göbel opublikował 13-stronicowy artykuł, poświęcony pierwszym lubańskim umocnieniom. Opracowanie powstało z okazji 4. rocznicy ostatniego z wielkich lubańskich pożarów (14 lipca 1760 r.). Chociaż autor zastosował krytyczną analizę źródeł historycznych, nie był w stanie dać odpowiedzi na postawione przez siebie pytania, tzn. kiedy zostały one wzniesione i jaką miały konstrukcję. Niemniej jednak była to pierwsza poważniejsza próba opisu najstarszych miejskich obiektów obronnych. Autorzy wszystkich późniejszych opracowań, z braku odpowiednich źródeł, również nie rozwiali mgieł niewiedzy. Bazując na lubańskich kronikach, można było jedynie przyjąć, że Lubań posiadał prymitywne fortyfikacje co najmniej od 1264 r. 
    W minionym tygodniu udało się nareszcie potwierdzić ich istnienie oraz określić częściowo konstrukcję. Mianowicie, podczas badań archeologicznych prowadzonych przy ul. Granicznej przez Muzeum Regionalne w Lubaniu pod kierownictwem archeologów Pawła Zawadzkiego i Grzegorza Jaworskiego, zostały odkryte wyraźne ślady XIII-wiecznej palisady. 
    A więc, lubańska palisada była wykonana z pali o średnicy 20-25 cm, a odległości między nimi wynosiły ok 6-8 cm. Drewniane umocnienia biegły w linii późniejszych murów obronnych. Odkrycie ma kapitalne znacznie dla badań nad początkami naszego miasta, a mając na uwadze tegoroczny jubileusz 800 lat miasta, cieszy jeszcze bardziej. Aż chce się powiedzieć: Panie Göbel, zagadka została rozwiązana? Badania pozwoliły poczynić jeszcze wiele innych spostrzeżeń na temat ewolucji miejskich fortyfikacji, ale na ich publikację przyjdzie jeszcze czas. 
P.S. Fotografie z wykopu niebawem


Na fotografii rekonstrukcja średniowiecznej palisady, źródło: Wikimedia Commons

 

04 listopada 2020
Lubańska palisada z XIII w.

Muzeum Regionalne w Lubaniu

  1. pl

Created with PPC

Copyright 2016 Muzeum Regionalne w Lubaniu